روزی اگر بیابمت؛
قبله خود یافتهام خدای خود ساختهام
دوای درد کهنه به درد پرداختهام
روزی اگر بیابمت...
روزی اگر بیابمت؛
در بهشت میزنم به سیر عرش میروم
به سرزمین عشق خود، به جز تو را نمیبرم
روزی اگر بیابمت...
رنج بسی کشیدمُ طعنه بسی شنیدمُ
از پس یکدگر همی زِ دوستان بریدمُ
زِ دشتها گذرکنان به این کویر رسیدمُ...
روزی اگر بیابمت؛
نماز عشق خوانمُ جز تو کسی ندانمُ
عَبید تو بمانمُ زِ خود دگر نرانمت
روزی اگر بیابمت...
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
این دکلمه زیبا را با صدای شاعر آن مسعود فردمنش بشنوید.